شعر روز-ش.پگاه

 
 
خانه
آرشيو
پست الكترونيك


وبلاكًهاي ياران

سردارجنگل

ژيلارضايتي

`پگاه

ايران ليبرتي

داروك

ضياء

قلعه ي آينه ها

بهارانه

طليعه سپيده دمان

پدرگمشده

ترانه های برف

فریادصبر

آدمك

naghmehmotasharnezami

هيچ كس

آركاداش

كرگدن

ترلان

erfaanhashemi

...چوپان

مانا

ketabehafte

عطر بهار نارنج

ساده دل

غريبه

نيما

andoh

ندا

بوي عشق

بنفشه

پريگوش

 

یکشنبه ٥ مهر ،۱۳۸۳

پرواز

روزی به سهره ی کوچک؛

کنج قفسی از عشق؛

حس پرواز آسمان دادم.

سهره به شاخ سيب خانه دلخوش بود

حس پرواز من افسوس

زير بال او بنشست

تا بام خانه با صد شوق

پرکشيد و چهچه زد.

سنگ کوچکی اما؛

سهره را به خون غلطاند!!!.

سهر ه مرده بود اما؛

حس پرواز من هم مرد.

نفرتی نبود ازسنگ ؛ذهن سنگ به کف اما؛ فارغ از شرافت بود!!!.


پيام هاي ديگران ()

ش.پگاه


خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]