شعر روز-ش.پگاه

 
 
خانه
آرشيو
پست الكترونيك


وبلاكًهاي ياران

سردارجنگل

ژيلارضايتي

`پگاه

ايران ليبرتي

داروك

ضياء

قلعه ي آينه ها

بهارانه

طليعه سپيده دمان

پدرگمشده

ترانه های برف

فریادصبر

آدمك

naghmehmotasharnezami

هيچ كس

آركاداش

كرگدن

ترلان

erfaanhashemi

...چوپان

مانا

ketabehafte

عطر بهار نارنج

ساده دل

غريبه

نيما

andoh

ندا

بوي عشق

بنفشه

پريگوش

 

چهارشنبه ۱۱ دی ،۱۳۸۱

شکوفه های سرخ (۲)

کوه ايستادگی را
گياه شکستن سد ستبر خاک را
باران صداقت زلال خود را
و
رود خروش پر شکوه خويش را
از تو وام گرفته اند.
ای ايستاده چون کوه
جاودانه چون سرو
و بی دريغ چو باران
نامت
خروش ابشاری است
که هميشه ی تاريخ را آذين بسته است.

(سال ۶۷)


پيام هاي ديگران ()

ش.پگاه


خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]