شعر روز-ش.پگاه

 
 
خانه
آرشيو
پست الكترونيك


وبلاكًهاي ياران

سردارجنگل

ژيلارضايتي

`پگاه

ايران ليبرتي

داروك

ضياء

قلعه ي آينه ها

بهارانه

طليعه سپيده دمان

پدرگمشده

ترانه های برف

فریادصبر

آدمك

naghmehmotasharnezami

هيچ كس

آركاداش

كرگدن

ترلان

erfaanhashemi

...چوپان

مانا

ketabehafte

عطر بهار نارنج

ساده دل

غريبه

نيما

andoh

ندا

بوي عشق

بنفشه

پريگوش

 

پنجشنبه ۸ اسفند ،۱۳۸۱

درد دل

اگر سفره‌ي دلم را باز كنم،
مي‌نشيني كنار مزار سينه‌ام،
و هاي‌هاي گريه مي‌كني!.

من از غروب دهكده‌هاي پر ملال،
و از تيغ بلند آفتاب كوير،
و خون سرخ شقايق در شهر،
و چوبه‌هاي بلند دار،
من از ميله‌هاي سرد،
و بندهاي بويناك پر ازدحام. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . بند يك و دو و سه و...
و هرم گندآلود نفس‌هاي هارون مآمور،
با عباي چركمرد، چشمان دريده و زبان هتّاك، اگر بگويم،
مي‌نشيني كنار مزار سينه‌ام،
و هاي‌هاي گريه مي‌كني!.

سفره‌ي دل من،
بسيار بزرگ است بزرگ،
از شمال مه آلود تا جنوب گرد آلود،
و نان درد و رنج و تحقير،
بر نهاده در آن.

درد و رنج را تحمل مي‌كنيم، هيهات،
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . از زخم خنجر تحقير ناكسان،
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . كه دست به انبار خانه‌ام گشوده‌اند!.

آه سفره‌ي دلم را اگر باز كنم،
مي‌نشيني كنار مزار سينه‌ام،
و هاي‌هاي گريه مي‌كني!.


پيام هاي ديگران ()

ش.پگاه


خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]