شعر روز-ش.پگاه

 
 
خانه
آرشيو
پست الكترونيك


وبلاكًهاي ياران

سردارجنگل

ژيلارضايتي

`پگاه

ايران ليبرتي

داروك

ضياء

قلعه ي آينه ها

بهارانه

طليعه سپيده دمان

پدرگمشده

ترانه های برف

فریادصبر

آدمك

naghmehmotasharnezami

هيچ كس

آركاداش

كرگدن

ترلان

erfaanhashemi

...چوپان

مانا

ketabehafte

عطر بهار نارنج

ساده دل

غريبه

نيما

andoh

ندا

بوي عشق

بنفشه

پريگوش

 

شنبه ۸ شهریور ،۱۳۸٢

هنوزآن ساز بد آهنگ...

                                           به مهدي اخوان ثالث(م. اميد)
                                            بی توجه به سال های                                            آخر زندگی و فرودش!!!  

اي نشسته تو كنار زمزم واژه
شهاب شعر،در گلواژه هاي گرم شعر تو چه مي رقصد!
كوه و سبزه زارودشت ودريا،
خوش نشسته در بلند قامت شعرت،
به هر خشكي چه مي خندد.
تو اي ((لولي وش مغموم))
همه غمگين ودر رنجيم،
كه شادي در دماوند بلند حبس است.
ورستم نيز،
در دام شغاد نابرادر آي ...
نمي بيني سپيدي دماوندم،
گنه ناكرده در بند است؟!

حقيقت را چه خوش گفتي،
يادت هست سرودي تو ؟

((مردم اي مردم،
 من اگرجغدم به ويران بوم،
يااگر بر سرفرهما دارم
هرچه هستم از شما هستم
هرچه دارم از شما دارم))

آري آري
هرچه اكنون از غم و اندوه ،درجان است
همه از مردمان داريم
همان مردم كه از مايندوما از پيكر ايشان!!!
تواي خاكت شده سرشار از زيبايي و پيوند،
تواي فردوسي دوران،
سرايت بين
كنار سينه ي سبز خداوند بزرگ صد هزار ابيات شهنامه
سرآغاز سرودت شد به جاي شاهنامه ،ناله ي مردم
نگشتي يك دم ازروياي اين مردم جدا ،اي عاشق گردون
نخفتي يك شيي حتي كنار آتش ارباب،
كه بودستت،هزاران تنگي و سرما.
تو اي با((شاتقي)) همدردو هم آوا،
((شاتقي،زنذاني دختر عموطاووس))يادت هست؟
((عامي اما،خاصه خوان دفتر ايام))
اي همه انديشه ات او،
وان يكي،پينه به دست خسته از كار توان فرسا،
خفته اند اما،
خفته اند اما((اين مهربان همسايگانت شاد در بستر
               از من و تو مانده برجا مشت خاكستر))
راستي را چه خوش خواندي:
بد بد بد
         بدبدبد،
هنوز آهنگ اين گلخن،
همان ساز كرك مانده است:
بدبدبد
        بدبدبد
               بد بد بد!!!


پيام هاي ديگران ()

ش.پگاه


خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]