شعر روز-ش.پگاه

 
 
خانه
آرشيو
پست الكترونيك


وبلاكًهاي ياران

سردارجنگل

ژيلارضايتي

`پگاه

ايران ليبرتي

داروك

ضياء

قلعه ي آينه ها

بهارانه

طليعه سپيده دمان

پدرگمشده

ترانه های برف

فریادصبر

آدمك

naghmehmotasharnezami

هيچ كس

آركاداش

كرگدن

ترلان

erfaanhashemi

...چوپان

مانا

ketabehafte

عطر بهار نارنج

ساده دل

غريبه

نيما

andoh

ندا

بوي عشق

بنفشه

پريگوش

 

دوشنبه ۱٤ مهر ،۱۳۸٢

دوباره می سازمت وطن

دوباره می سازمت وطن

اگر چه با خشت جان خويش

ستون به سقف تو می زنم

اگرچه با استخوان خويش

دوباره می بويم از تو گل

به ميل نسل جوان تو

دوباره می شويم از تو خون

به سيل اشک روان خويش

اگرچه صدساله مرده ام

بگور خود خواهم استاد

که بر درم قلب اهرمن

به نعره ی آنچنان خويش

اگرچه پيرم ولی هنوز

مجال تعليم اگربود

جوانی آغاز می کنم

کنار نوباوگان خويش

سيمين بهبهانی


پيام هاي ديگران ()

ش.پگاه


خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]