شعر روز-ش.پگاه

 
 
خانه
آرشيو
پست الكترونيك


وبلاكًهاي ياران

سردارجنگل

ژيلارضايتي

`پگاه

ايران ليبرتي

داروك

ضياء

قلعه ي آينه ها

بهارانه

طليعه سپيده دمان

پدرگمشده

ترانه های برف

فریادصبر

آدمك

naghmehmotasharnezami

هيچ كس

آركاداش

كرگدن

ترلان

erfaanhashemi

...چوپان

مانا

ketabehafte

عطر بهار نارنج

ساده دل

غريبه

نيما

andoh

ندا

بوي عشق

بنفشه

پريگوش

 

جمعه ٩ آبان ،۱۳۸٢

شکوه

می کشی ام با سکوت خويش!

می بری ام زشور خويش!

آخرازاين همه لجاج؛چه نفعی عايد شده است؟!

خواهرم؛برادرم؛

کجاست آن شعله ی شور اتحاد؟!

کجاست آن هم دلی و نشاط شاد؛

که ارمغان دهد به ما؛

روز عزيز و خوب يکدلی؟!

روزقشنگ اتحاد؟!!.


پيام هاي ديگران ()

ش.پگاه


خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]