سلام به زندگی

                                             تقدیم به زندانیان سیاسی زیر اعدام

تو زندگی را سلام می کنی

--------------------------------

 

از پشت میله های سرد سلول

روزرا سلام می کنی .

گوش فرا می دهی

هیچ صدایی پاسخت نمی دهد .

این سنگلاخ پرخطر را تو برگزیده ای

تا توبره ی زندگی ات سرشار از نورشود

واز خورشید؛ گرمای هستی بخش وجودش را

سوقات سفر سرخت کنی

وخلق را در زمهریر این زندان تنگ و تار ؛ گرم .

این سفر را تو خود برگزیده ای

با دلی به وسعت دریاها

ونگاهی به عمق آبی آسمان ها

که تاب اسیری خلق در توانت نبود.

به راه آمده می نگری

وخویشتن را زنده و شاداب

در شولای گرم رهایی

به خیال آن روز پرشکوه می سپاری

که بند از بند حرامیان بریده اند

و تو دیگر نیستی

تا در شعر و شور خلق شریک شوی.

تو آن پل بزرگ آزادی شدی

در انتهای پر خروش سیلابی عفن

 

و بردوشت؛  خورشید را با همه ی سنگینی

در این بی راهه ی پرخطر کشیدی

وحتی این روز آخرین هم

از پشت میله های سلول

خلق را سلام می کنی .

بی انتظار پاسخی حتی زیر لب .

کوه بزرگ دماوند

به این همه وقار رشک می برد

و نسیم صبح بهار

به این همه صفا با تعجب می نگرد

وگل ؛ شرمنده می شود در پای عطر زلال وجود تو .

در پای داری که تورا می خواند

ایثار؛ سر به زیر می فکند

وعشق؛ پای لنگ خویش را می نگرد

وزندگی ؛ گرمای تورا تنفس می کند

تا شاهد هوای آزادی خلقت شود .

تو در کنار خورشید ؛ چه زیبا می درخشی

چه با صلابت نفس می کشی

ومرگ را چه آسان می خندی !!!

شکوه تو به هنگام سکوت خلق

  سلام دوباره ی انسان است به زندگی

وقتی کشیده قامت؛ به دار کشیده می شوی.

کنار خورشید؛ چه زیبا می درخشی تو

جه زیبا می درخشی ... چه زیبا .

 

/ 13 نظر / 8 بازدید
نمایش نظرات قبلی
جامی

سلام و درود به اين احساس پاک و جوانمردانه ... شديدا تحت تاثير معنی شعر شما قرار گرفتم احساس کميابی که به ندرت حس می شود .. از درگاه حق برايتان سلامتی و سربلندی آرزو می کنم موفق باشيد

درود! خواندم و نقد برای بعد ها . اگر دوست داشتی ...

پگاه

سلام هم اسم عزیزم واقعا خوشحال می شم بیشتر باهم آشنا بشیم[بوسه]

سيامک

واقعا زيباست. تحسين می کنم اين شعرتونو

فرهاد کوهکن

شقايق ها را لگد مال ميکنند و ما نيز چونان هرزگردان اين بستان بی ثمر چشم به گرمای آفتاب زمستان دوخته ايم...!

مسافر

دوست داری مسافر يک جاده باشی که آخرش پيدا نيست؟!پس بيا منم مسافر همون جاده ام.

وبلاگ جالبی داريد. موفق باشيد...

آدمک

سلام همسایۀ عزيز... کجايی؟